Een kennismakingsinterview met priester Bart Malfait

“De diepe zin van de christelijke boodschap wordt moeilijk begrepen.”

 

Wie is pr. Bart Malfait?

Dit is een heel ruime vraag. Laten we beginnen met enkele beknopte gegevens. Ik ben afkomstig uit een gezin van vijf kinderen van Zwevegem. Ik ben de jongste. Twee jaar geleden is mijn pa reeds gestorven en dit jaar nog mijn ma. 2019 is dus een bewogen jaar voor mij. Het is afscheid nemen van mijn geliefde mama en tevens van mijn zo vertrouwd geworden Diksmuidelingen na 15 jaar daar medepastoor te zijn geweest. Qua persoonlijkheid kan je mij eerder typeren als een rustig mens die houdt van de gewone dingen van het leven: de natuur bewonderen te voet of met de fiets, wat cultuur opsnuiven tijdens een reisje, een goed boek lezen, genieten van een lekker etentje met vrienden … En ik zoek eerder naar eenvoud en diepgang.

 

Hoe ben je ertoe gekomen om priester te worden?

Dat is deels een roeping, denk ik. Ik ben van jongs af aan geboeid geweest door alles wat met geloof en Kerk te maken had. Hoe het komt dat dit mij zo interesseerde, dat weet ik ook niet. Dat ik uiteindelijk priester ben geworden is evenwel nog een hele strijd geweest. De tijden zijn veel veranderd hé …

 

Wat is je favoriete Bijbelcitaat?

Er zijn vele Bijbelcitaten die mij erg aanspreken, maar als ik er toch één moet uitkiezen, misschien dan deze: ‘Als wij leven door de Geest, laten we ons dan ook gedragen volgens de Geest.’ (Galaten 5, 25). Het vat kernachtig samen wat christelijk leven inhoudt.

 

Hoe kijk je terug op je vorige benoeming?

Je bedoelt de vijftien jaar dat ik als medepastoor werkzaam was in Diksmuide. Ik kijk daar positief op terug: veel mooie vieringen en fijne momenten beleefd en lieve mensen ontmoet. Ik zal dit dankbaar blijven meedragen. Maar ik ben daar natuurlijk anders begonnen dan hier: vijftien jaar jonger en onervaren. Ik ben in al die jaren gegroeid om als pastoor dienst te doen en het is niet altijd gemakkelijk geweest. Toch heb ik het altijd boeiend gevonden en graag gedaan.

 

---------------------

Citaat:

“Het ziet ernaar uit dat er hier heel wat medewerkers zijn op wie ik zal kunnen rekenen.”

--------------------------

 

Hoe zijn de eerste indrukken in Wingene?

Ook deze zijn positief. Ik voel me alvast welkom. En het ziet ernaar uit dat er hier heel wat medewerkers zijn op wie ik zal kunnen rekenen. Dat is ook nodig , want de Kerk is niet alleen zaak van de pastoor, maar van de hele gemeenschap.

 

Klaar om in de nieuwe pastorij te wonen?

Ja, want ik woon er al in, maar ik zal pas ten volle klaar zijn als alles zal zijn verhuisd en op zijn plaats gelegd. Momenteel is dat nog niet zo.

Waar kijk je naar uit in uw nieuwe opdracht? Ik hoop met velen verder te kunnen bouwen aan een Kerkgemeenschap waar mensen graag naar toe komen, waar ieder zichzelf mag zijn. Maar ik hoop ook op een Kerkgemeenschap waar Gods Woord mag klinken, dat we er ontvankelijk voor zijn en dat we niet te terughoudend zijn er van te getuigen in de ruimere samenleving. En dat vraagt tegenwoordig moed en weerbaarheid.

 

Wat zijn uw prioriteiten de eerste maanden?

De mensen van Wingene leren kennen, al zal dit meer tijd vragen dan enkele maanden, alsook de huidige pastorale werking verkennen.

 

Zie je samenwerkingskansen met verenigingen?

Wellicht wel. Eerst moeten we elkaar leren kennen, kijken wat de noden en vragen zijn en wat mogelijk is. Het is altijd goed als er bruggen kunnen worden gelegd.

 

Hoe ziet een ideale werkdag eruit voor een priester?

Een dag waarop er voldoende tijd kan gemaakt worden voor God en voor de mensen. Het gebed is voor elke christen heel belangrijk, des te meer voor de priester. En de eerste taak van de pastoor is er te zijn voor de mensen. Maar beide, de relatie met God en de relatie met de mensen, dreigen verwaarloosd te worden door een te drukke agenda van vergaderingen, computerwerk, louter servicepastoraal enzoverder.

 

---------------------

Citaat:

“De pastoor is tegenwoordig eerder een missionaris geworden in eigen streek.”

--------------------------

 

Wat zijn de kenmerken van een goede pastoor volgens jou?

Een goede pastoor staat dicht bij zijn mensen en leidt hen op de goede weg. Maar de tijden zijn enorm veranderd. De mensen zijn niet meer zo verwant met de Kerk en de pastoor kan niet meer zo veel bij de mensen zijn doordat hij een groter gebied krijgt toevertrouwd. Bovendien gaan de mensen liever hun eigen weg. De pastoor van weleer is tegenwoordig eerder een missionaris geworden in eigen streek. Maar ook een missionaris gaat naar de mensen toe, al kan hij niet altijd en niet overal er zijn.

 

Wat is het moeilijkst aan pastoor zijn?

Ja maar, ik begin liever met te zeggen wat er leuk is aan pastoor zijn. Dit is dat het een heel gevarieerde job is. Er zit enorm veel afwisseling in en je hebt te doen met mensen van jong tot oud, van arm tot rijk. Je bent erbij op blije en op droevige momenten in het leven van mensen. Na verloop van tijd schept dit een band. Je hebt bovendien een bijzonder zinvolle boodschap te brengen. En alhoewel de priester niet meer op een voetstuk staat, wordt hij door sommige mensen nog altijd sterk gewaardeerd. De zinvolheid van onze boodschap heeft evenwel zijn keerzijde, namelijk dat de diepe zin van de christelijke boodschap moeilijk wordt begrepen. Dat is het moeilijke aan het pastoor zijn. Er is veel onwetendheid en onbegrip inzake het christelijk geloof. Men ziet de relevantie van het geloof voor het leven niet in, waardoor mensen begrijpelijkerwijs afhaken.

 

Welke uitdagingen/kansen zie je voor de Kerk vandaag?

Precies omwille van deze onwetendheid en dit onbegrip is wellicht één van de grootste uitdagingen waar wij als Kerk vandaag voor staan om met de mensen in gesprek te kunnen gaan over de kern van het christelijk geloof. Dat ze Jezus Christus mogen leren kennen als Iemand die ze kunnen ontmoeten. Het zou aan het geloof een heel nieuwe glans geven. Kansen zie ik daar waar mensen zich er ook echt voor open stellen.

 

Wat maakt je gelukkig?

Mijn relatie met God en mijn relaties met vrienden en vele andere mensen. Ook dat ik mijn dagtaak graag doe is belangrijk om gelukkig te zijn. En dat ik voldoende welvarend ben en comfortabel kan leven, draagt tevens bij tot mijn geluk.

 

Wat doe je om je te ontspannen?

Ik doe het te weinig …

 

Wil je nog iets kwijt?

Het is misschien een torenhoog cliché, maar het is een waarheid als een koe: als we een echte Kerkgemeenschap willen vormen, kunnen we niet zonder het vieren van de eucharistie op zondag. Dat alleen volstaat natuurlijk niet, maar we kunnen ook niet zonder. Het is de eucharistie die de Kerk opbouwt. Deze samenkomst rond de levende Heer is het hoogtepunt en de bron van heel ons doen en laten als christen mens. Laten we er daarom alles aan doen om de eucharistieviering op zondag of zaterdagavond goed te verzorgen.

afbeelding: